Theater El Magico

(basisschoolgroep 2, 3 en 4)

Op deze laatste dag kwam er voor de basisschoolgroepen een goochelaar naar Maasbree. Gewoon met de auto, niet uit een hoed getoverd of zo... Op de Wilgenhof wilde iedereen natuurlijk graag vooraan zitten om alle trucs goed te kunnen zien.

El Magico, want zo heette goochelaar, had een truc met ringen en een van de kinderen ging heb assisteren. De ringen waren helemaal dicht en toch wist de goochelaar ze aan elkaar te krijgen. Hoe deed hij dat toch? Ook de truc met de gekleurde doeken was geheimzinnig.

Bij elke nieuwe truc was de verbazing op de gezichten af te lezen en klonk er een luid "Huh?" vanuit het publiek. Want hoe kon het dat een leider een in een onzichtbaar pakje kaarten een kaart kon omdraaien en dat de goochelaar uit het pakje (dat de kinderen opeens wel konden zien) de omgedraaide kaart kon laten zien?

KVW 2014

De goochelaar maakte gebruik van de ene assistent(e) na de andere. Elke keer schoten de vingers de lucht in, want iedereen wilde wel een keer helpen bij een goocheltruc. Maar ook van dichtbij kon je niet zien hoe de truc werkte. Sjoerd hielp de goochelaar met een proef met touwtjes en flesjes, terwijl Rik, een van de leiders, het flesje steeds maar niet in de koker kreeg zoals de goochelaar.

Een van de kinderen mocht bij een andere proef op de kruk komen zitten terwijl een ander een doos met doekjes vasthield. De jongen op de kruk kreeg een hoofdtelefoon op en moest telkens aanwijzen in welke hand de goochelaar het doekje had dat hem werd aangereikt. Het doekje wisselde snel tussen de handen, maar hij gooide ook doekjes over zijn schouder weg. Telkens wanneer de juiste hand gekozen moest worden, waren beide handen leeg. Het publiek had deze keer snel door hoe de goochelaar dat deed en riep "Hij gooit ze weg!" Maar dat hoor je met een hoofdtelefoon natuurlijk niet.

Een truc waaraan iedereen wilde meedoen, was de truc waarbij 50 euro gewonnen kon worden. En iedereen die (te) weinig zakgeld kreeg, mocht zijn/haar vinger opsteken. Eigenlijk gingen alle vingers (ook die van de leiders) de lucht in. Maar, het geld zat in een kistje met zeven sleutels waarvan er maar een paste. De sleutels konden geruild worden met de goochelaar. Xam bleef tot het laatste moment over, maar helaas ging zijn eenmalige zakgeldverhoging aan hem voorbij.

Wat niet aan de neuzen voorbij ging, was een lekker ijsje. De groepen en hun leid(st)ers hadden hard geklapt voor de goochelaar met wie ze nog op de foto zijn geweest (voor zijn schoonmoeder). Daarna vertrokken de groepen naar hun home.

 

Reis in vogelvlucht

(basisschoolgroep 5, 6, 7 en 8)

Een van de laatste reizen die de groepen 5 t/m 8 maakten tijdens dit KVW, bracht hen naar de rand van de woestijn, waar gieren in de brandende zon in een kale boom zitten te loeren naar alles wat eetbaar is. Maar niet alleen gieren, ook andere roofvogels. hadden hier een plek gevonden. Iedereen hielde de valkenier goed in de gaten. Met zijn Vlaamse accent en de nodige humor wist hij het publiek van begin tot eind te boeien en op het moment dat hij een van de vogels over de hoofden van het publiek liet vliegen, dook het in elkaar. De kinderen konden de vogel bijna aanraken en misschien voelden ze de vogel wel vlak voor zich heen suizen.

De valkenier legde uit dat het belangrijk was om goed te gaan staan wanneer er een roofvogel op je arm zou gaan landen. Door met de zijkant naar de vogel toe te gaan staan kon je met de arm waarop de vogel gaat landen, ook je gezicht beschermen, mocht de vogel kwaad willen doen. En dan ging je toch een stuk minder knap naar huis dan je gekomen was. Nou waren deze vogels niet slechte en de valkenier en zijn hulp letten ook goed op. Uit het publiek werd een aantal kinderen uitgekozen. Ze werden in twee groepen verdeeld en de valkenier liet de vogel telkens van de ene groep naar de andere groep vliegen waar de vogel landde op een van de armen. Je kreeg er een speciale handschoen voor zodat de vogels zijn klauwen niet in je arm vast kon zetten. Dat was wel spannend, vooral om zo'n vogel op je arm te voelen landen.

KVW 2014

Vervolgens liet de valkenier ook zien hoe een roofvogel zijn prooi vangt. Opnieuw werd er iemand van de kinderen gekozen. Het was een meisje en zij mocht de konijnenoren oprennen en met een nepprooi (dus niet als prooi) over het veld moest gaan rennen. De valkenier telde tot drie waarna Indy het op een lopen zetten. Op het moment dat het touw strak stond, schoot de prooi uit de bak en meteen kwam de vogel in actie. Toen de vogel prooi te pakken had, zorgde hij ervoor dat deze niet meer kon ontsnappen of kon worden afgepakt.

Na afloop was er nog even tijd om de vogels te bekijken, maar daarna moesten de groepen toch terug naar hun homes te eten en zich eventueel voor te bereiden voor de optocht.

 

Optocht & afsluiting

(basisschoolgroep 2 t/m 8)

Een bonte stoet van groepen, verkleed, geschminkt en aan de stokken de prachtigste vlaggen. Een stoet die steeds groter en groter werd. Met voorop de hoofdleiding en helemaal achteraan de hoppers en de bessemploog. Langzaam zette de groep zich in beweging en trok de optocht via de Baarlosestraat, Dorpstraat en de Westeringlaan naar de Wissel voor de jaarlijkse afsluiting van KVW.

Langs de kant van de weg stonden veel mamma's, pappa's, opa's, oma's te kijken naar dit gezelschap dat een hele week lang op reis was geweest en ervoor had gezorgd dat veel van de toeristen die op maandag per ongeluk met de Brelerportatiemachine naar Maasbree waren gekomen, al weer thuis op de bank zaten. Maar nog niet iedereen was weer naar huis. Wie weet kwam dat op de Wissel weer goed.

KVW 2014

Op de Wissel nam de professor het woord. Hadden de kinderen nog iets gevonden dat kon helpen om de laatste drie toeristen met de Brelerportatiemachine terug te flitsen? Het bleef even onduidelijk maar algauw bleek dat ook de Rus, de Italiaan en de Afrikaan veilig naar huis konden.

Wat nu? De optocht, want ook dit jaar liepen daar groepen in mee die prachtig verkleed waren. En dat verdient natuurlijk een prijs. In de categorie basisschoolgroep 2-3, ging Groep 4 er met de prijzen vandoor en in de categorie├źn 4-5-6 en 7-8 waren het Groep 24 en Groep 40 die in de prijzen vielen. KVW 2014

Was het op het allerlaatste moment toch nog goed gekomen. Maar stiekem wist je toch wel dat het goed zou gaan aflopen? Daar hebben heel veel mensen de afgelopen week wel voor gezorgd. En voor al die mensen was er dan ook een heel hard applaus. De sponsoren, de spelleiders en figuranten, de bessemmers en de hoppers, de hoofdleiding. En... eerlijk is eerlijk... Zonder jullie, kinderen, leiders en leidsters, was het nooit zo'n fantastische reis geworden en liepen al die vreemde toeristen nog steeds door Maasbree. Na het KVW-lied zat de reis er echt op en deze leek te eindigen zoals we maandag (wat lijkt dat alweer lang geleden) begonnen. Met regen. Dikke druppels.

En weet je wat zo fijn is na een hele tijd te moeten reizen? Thuiskomen. Aan sommige gezichten te zien, was het ook wel tijd dat er weer in het eigen bed (uit)geslapen kon gaan worden. Het reizen met KVW Airlines was echt een spannende reis over de wereld geweest, maar was op sommige momenten ook wel vermoeiend geweest. Maar het was leuk, en daar gaat het om.

{fcomment}